Küçük Prens’ten hayata dokunan sözler

Kendisi de bir pilot Antoine de Saint-Exupéry tarafından New York’ta 1943 yılında yazılan bu roman, yayınlandığı tarihten itibaren dünyanın en çok satan kitaplarından biri haline geldi. Yazarının çizimleri ile tanınan kitap, “büyüklerin dünyasının” bayağılığı karşısında, sevginin gücünü vurguluyor.

Bir insan, milyonlarca yıldızın içinde yalnız bir tane olan çiçeği sevecek olursa, yıldızlara baktığında, mutlu olması için bu ona yeter.

“Herkesten , ancak verebileceğini istemek gerek” dedi kral. “Yaptırım gücü, her şeyden önce akla dayanır. Sen, kendi halkına gidip denize atlamasını buyurursan, başkaldırır sana. Buyruklarım akla uygun olduğundan, boyun eğmelerini istemekte haklıyım.”

Küçük Prens, “Ben dostlar arıyorum, evcilleştirmek ne demektir?” “İyice unutulmuş bir şeydir bu” dedi tilki” Bağlar kurmak demektir.” “Bağlar kurmak mı”  “Elbette” dedi tilki. “ Sen henüz benim gözümde, sana benzeyen yüz binlerce küçük çocuktan birisin yalnızca. Hem sana gereksinimim yok benim. Senin de bana gereksinimin yok. Ben senin gözünde yüzbinlerce tilkiden biriyim. Ama sen beni evcilleştirirsen, birbirimize gerekli oluruz. Benim için dünyada tek olursun. Ben de senin için dünyada tek olurum.”

Bak şuradaki buğday tarlalarını görüyor musun. Ekmek yemem ben. Buğday benim için gereksizdir. Ama senin altın rengi saçların var. Bu yüzden beni evcilleştirirsen çok iyi olur. Altın gibi parlayan buğday bana seni anımsatacak. Buğday tarlalarındaki rüzgarın sesini seveceğim böylece.

Sizler güzelsiniz ancak boşsunuz dedi Küçük Prens. “Sizin için ölmeye değmez. Evet, yoldan geçen biri, benim gülümün sizlere benzediğini sanabilir. Ama benim gülüm tek başına tümünüzden daha değerlidir, çünkü onu suladım…Çünkü onu rüzgardan korumak için kavanozun altına sakladım. Çünkü onun tırtıllarını öldüren benim. Çünkü o, yakınmalarını, övünmelerini, hatta kimi zaman suskunluğunu dinlediğim çiçektir. Çünkü benim gülümdür o”

Gizim şu, çok basittir: İnsan ancak yüreğiyle gerçeği görür. Göz hiçbir şeyin özünü göremez

“İnsanlar” dedi Küçük Prens, “Hızlı trenlerin içine tıkılıyorlar ama ne aradıklarını bilmiyorlar. Bu yüzden koşuşuyorlar ve dolanıp duruyorlar…” ardından şunları ekledi: “Bunca sıkıntıya değer mi sanki?”

“Senin ülkendeki insanlar” dedi Küçük Prens, “tek bir bahçede beş bin gülü yetiştiriyorlar. Aradıklarını da burada bulamıyorlar” “Evet bulamıyorlar” diye karşılık verdim. “Oysa aradıkları, bir tek gülde ya da biraz suda bulunabilir”. “Elbette” diye yanıt verdim. Küçük prens ekledi: “Ama gözler kördür. İnsan yüreğiyle aramalı.”

Kaynak:  Saint-Exupery, “Küçük Prens”, (çev: Nuriye Yiğitler), Oda Yayınları, İstanbul, 1995. 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.