Klasik Türk Şiirinin Sultanı: Cânân

Klasik şiirimizde sevgili cânân isminde karşılık bulmuştur. Yunus Emre’den Yahya Kemal’e kadar hemen bütün şairlerin sevgili olarak andığı eşsiz güzelin adıdır cânân. Canımın canı cânânım deyû söyler aşık sevgiliye. Âşık için içinde cânân olan her şey güzeldir, içinde cânân olan her şiirinin güzel olduğu gibi…

 

Yunus ver canını Hak yoluna

Can vermeyince cânân bulunmaz

Yunus Emre

*

Cânı kim cânânı için sevse cânânın sever

Cânı için kim ki cânânın sever cânın sever

Fuzûlî

*

Kanda varsa âşık-ı bîçâre cânânın arar

Derd ile bîmâr olan elbette dermanın arar

Nahîfî

*

Hayâlinden gelir gam hâtıra cânâneden gelmez

Sitem hep âşinâlardan gelir bîgâneden gelmez

Nâbî

*

Cânı cânân dilemiş vermemek olmaz ey dil

Ne nizâ eyleyelim ol ne senindir ne benim

Fuzûlî

*

Nedir can kim anı sen nâzenîn cânâna vermezler

Sana âşık olanlar yoluna cânâ ne vermezler

Hayâlî Bey

*

Âh kim ömrüm cihân mülkünde cânânsız geçer

Ben cihân mülkün n’iderem çünkü cân ansız geçer

Ahmed Paşa

*

Cân la’lin eyler arzû yâr içmek ister kanumı

Yâ Rab ne vâdîdür bu kim cân teşne cânân teşnedür

Bâkî

*

Pâyâne irmedi gam ü hicrân tükenmedi

Ömrüm tükendi firkat-i cânân tükenmedi

Sâkıb

*

Sana kimisi cânım kimi cânânım deyü söyler

Nesin sen doğru söyle cân mısın cânân mısın kâfir

Nedim

*

Âşık oldur kim kılar cânın fedâ cânânına

Meyl-i cânân etmesin her kim ki kıymaz cânına

Fuzûlî

*

Bir hıyâbândır ki hasret kûy-ı cânândan geçer

Her geçen cânâna peyvest olmadan cândan geçer

Yahya Kemal Beyatlı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.