Franz Kafka’dan aforizmalar

Kafka, Aforizmalar isimli kitabını Ocak 1917 ve Aralık 1920 tarihleri arasında “Günah, ıstırap, umut ve doğru yol üzerine aforizmalar” ve “O: 1920 günlüğünden aforizmalar” başlıklarından oluşan iki bölüm halinde yazdı. Hayatının kederli bir dönemine denk gelen bu tarihlerde Kafka, vereme yakalandığını öğrenmiş, uzun süredir nişanlı olduğu Fellice Bauer’den ayrılmış, ailesinin; evlenmesini ve başarılı bir yazar olmasını göremeyeceğini kabullenmişti. Kafka hayatının son yıllarında bu eserini tamamlayamamış ve bu aforizmalar ölümünden sonra yakın dostu Max Brod tarafından biraraya getirilip yayımlanmıştır.

Kafesin biri, bir kuş aramaya çıktı.

Tiksinti ve nefretle doldurulmuş bir başı öne eğmek.

Av köpekleri henüz avluda oynuyorlar, ama avları daha şimdiden ormanın içinde ne kadar hızlı koşarlarsa koşsunlar, ellerinden kaçamayacaklar.

Dünya ile arandaki savaşta, dünyanın yanında ol.

İnsanlarla bir arada olmak, insanı kendini gözlemlemeye iter.

Cennet’te yaşamak için yaratılmıştık ve Cennet bize hizmet etmek için tasarlanmıştı. Daha sonra yazgımız değiştirildi; Cennet’in yazgısında bir değişiklik oldu mu, bu hiçbir yerde belirtilmiyor.

Çevremizdeki acıların hepsini bizim de çekmemiz gerekiyor. Hepimizin ortak bir vücudu yok, ama ortak bir büyüme yolumuz var, ve bu bizi acıların içinden götürür. Bir çocuğun gelişirken yaşamın bütün evrelerinden geçip yaşlanarak ölmesi gibi biz de yaşadığımız dünyanın bütün acılarından geçerek gelişiriz. Bu konuda adalete yer yoktur, acılardan korkmaya ya da acıları bir üstünlük olarak tanımlamaya da yer yoktur.

Hiçbir zaman yeterince hazırlanmış değil, ama bunun için kendini gerçekten suçlayamaz, çünkü her dakika hazır durumda olunması istenen bir yaşamda insan hazırlanmaya ne zaman vakit bulabilir ki.

Kafka, Aforizmalar, Çev: Esendal Kuzucu, Sis yayıncılık, Ankara, 1997

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.