Divan şiirimizde bilim konulu beyitler

Eskiler “Rütbetül-ilmi aler rüteb” (İlim bütün rütbelerin üzerindedir.) derler. İlmi, âlimi, ârifi öven bir dinin mensuplarının, bunları şiirin konusu yapmaması da düşünülemez. Divan şairleri de bu konuda çok sayıda şiir söylemiştir. Bu şiirlerde zaman zaman Eflatun’a gönderme yapılması, Eflatun’un bir ilmî bir otorite olarak kabul edildiğini de göstermektedir.

 

İlim bir lûcce-i bî-sâhildir

Anda âlim geçinen câhildir.

Nâbî

*

Aşk imiş her ne var ‘âlemde

‘İlm bir kîl ü kâl imiş ancak

Fuzûlî.

*

Akla mağrûr olma Eflâtun-ı vakt olsan dahî,

Bir edîb-i kâmili gördükde tıfl-i mekteb ol.

Nefî

*

Mâl ile ‘ilmi müsâvî sanma

Mâla rağbetle varup aldanma

Sünbülzâde Vehbî

*

Ma‘rifet ehline çün gencîne-i ‘irfân yeter

Ey Usûlî gam degil olmazsa mülk ü mâllar 

Usûlî

*

Bulundum ben dahi dar-üş-şifa-yı Bab-ı Âli’de.

Felatun’u beğenmez anda çok divaneler gördüm.

Ziya Paşa

*

Ehl-i irfânım diye kimseye ta’n etme sen

Defter-i irfâna sığmaz söz gelir dîvâneden

Lâedrî

*

Çeşm-i insâf gibi ârife mîzân olmaz

Kişi noksanını bilmek gibi irfân olmaz

Tâbib Muhammed Bey

*

Takdīre ʿilāç eyleyemez olsa Felātūn

Elbette olur her ne ise emr muḳadder

Lâedrî

*

Bin safsata bir mısra-ı bercesteye değmez!

İndimde esatir-i Felâtûn hezeyandır.

Yenişehirli Avnî

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.