Akbaba dergisi ve tartışılan siyasi tutumu

Yusuf Ziya Ortaç’la özdeşleşen Akbaba, bir taraftan pek çok genç karikatürcünün yetiştiği bir okul görünümüyle, mizah geleneğimiz içinde son derece değerli bir birikimi ifade ederken, diğer yandan iktidar partilerine yakın durma politikasıyla da oldukça omurgasız bir yayın organı olma niteliği taşımaktadır. Nitekim halkın eğilimi Demokrat Parti’den yanayken, iktidarla karşı karşıya gelmeyi göze alamayan Akbaba, 40’lı yılların ortalarında edilgen bir çizgide iktidar destekçiliğine devam etmiş ama karşılığında ciddi bir tiraj kaybına uğramıştır. Serbest Fırka denemesinde de benzer bir duruma düşen Akbaba bir türlü bu politikasını halka izah edememiş ve oldukça zor günler geçirmiştir. Akbaba iktidar partisi Cumhuriyet Halk Partisi’ni okuyucuların çoğunluğu da muhalefetteki Demokrat Parti’yi desteklediği için derginin tirajı oldukça düşmüş ve bir ara kapanmak zorunda kalmıştır. Yayına verdiği bu ara 1948 Aralık’ında yeniden çıkıncaya kadar sürer. 16 Aralık 1948’de tekrar birinci sayıdan başlayarak ancak altı ay çıkabilir. 1949 Mayıs ayında yine kapanmak zorunda kalır. Muhalefete karşı iktidar destekçiliği Akbaba’yı bir daha vurmuştur.

 

3 yıl sonra 20 Mart 1952 tarihinde yayın hayatına yeniden döner. Kapağında, “demokrasi, hürriyet ve adalet istemek Cumhuriyet Halk Partisi’ne mi kalmış” karikatürüyle, bir kez daha hükümet yanında saf tutan derginin başyazısında Ortaç yeni yayın politikasını halka şöyle izah eder: “Eh serde kabadayılık var ya. Bütün memleket en kalabalık şehrinden, en izbe köyüne kadar Demirkırat kesilirken biz yine kalemlere sarıldık… Biz Demokrat Parti’ye vurdukça, Millet bize vurdu. 1949 baharında can evinden vurulan Akbaba bir daha gözlerini yummuştu. Şimdi aradan 3 yıl geçtikten sonra Akbaba’yı yeniden çıkartıyoruz. Ama bu sefer Hanyayı Konya’yı iyice anlamış olarak… Bilirsiniz belki, deveye sormuşlar, ‘inişi mi seversin, yokuşu mu?’, ‘Düz yol başınıza mı yıkıldı’ demiş. Bundan sonra biz de hiç olmazsa o filozof deve kadar akıllı olacağız: Ne iniş ne yokuş, düz yol. Hemen yolumuz açık olsun.” Demokrat Parti Dönemi’nde de Akbaba bildiği yoldan şaşmaz. İnönü’ye hayranlığıyla tanınan Ortaç, bu kez Menderes’e övgüler düzer ve karşılığında iktidardan “beslenir.”

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.